Tijdschriften

     Een nieuw modewoord: compassie. Het lijkt ineens overal op te duiken, zo vanzelfsprekend dat doorvragen over de betekenis zou kunnen voelen als een diskwalificatie van jezelf. Is het een synoniem van medelijden, mededogen of empathie? Is het een specifiek religieuze term of is het breder? Filosoof Joachim Duyndam omschrijft compassie als het emotioneel aanwezig zijn in de gevoelens van een ander. Maar niet zomaar; emotionele aanwezigheid op een bijzondere manier.

     Een nieuw modewoord: compassie. Het lijkt ineens overal op te duiken, zo vanzelfsprekend dat doorvragen over de betekenis zou kunnen voelen als een diskwalificatie van jezelf. Is het een synoniem van medelijden, mededogen of empathie? Is het een specifiek religieuze term of is het breder? Filosoof Joachim Duyndam omschrijft compassie als het emotioneel aanwezig zijn in de gevoelens van een ander. Maar niet zomaar; emotionele aanwezigheid op een bijzondere manier. Bij compassie gaat het om doorleefde emotie, die iets bewerkstelligt; betekenis geeft die structuur en perspectief zichtbaar maakt.

     Die gedachte leidde tot de keuze van de afbeelding op de omslag van dit nummer: het Jaïrusvenster dat sinds een paar jaar in de Nieuwe Kerk in Delft te zien is. Op het eerste gezicht – zo ging het mij althans – dient het beeld zich aan als puzzel. Een verzameling kleuren, misschien niet eens direct herkenbaar als gebrandschilderd glas. Mooi wellicht, of ‘bijzonder’, maar nog behoorlijk betekenisloos. En dat komt niet – of niet alleen – doordat slechts een deel van het venster te zien is. Er ontbreekt te veel context. De titel van het raam werpt er licht op: Jaïrus. De man wiens dochtertje werd opgewekt. En dan zien we opeens meer. Twee figuren rond een derde? Onze verbeeldingskracht zet vormen om in structuren. Het dochtertje van Jaïrus werd weggetrokken uit een uitzichtloze situatie en kon weer verder. En daar gaat het om bij compassie: het verruimen van beperkt of verloren perspectief. Het zicht daarop moet soms worden aangereikt.

     Naast een paar andere artikelen waarin compassie impliciet of expliciet een rol speelt, een waaier aan andere onderwerpen. Koert van der Velde, gepromoveerd op de studie Flirten met God, werd bevraagd over het fenomeen religiositeit zonder geloof. Naar aanleiding van de PKN-handreiking Spreken over God zette Dick Stap gedachten over het zwijgen over God op papier. Een oproep aan de Protestantse Kerk om het ‘onopgeefbaar verbonden met Israël’ trouw te blijven en niet op twee benen te hinken, de observaties van een aankomende dominee, impressies van de Nacht van de theologie en de Kerkennacht, een in memoriam.

     Tegen het eind van dit nummer het interview met dominee Korevaar dat eerder aangekondigd was, maar uitgesteld moest worden. Vijfennegentig jaar en zeventig jaar predikant. Een blik op andere, vervlogen tijden. Wist u wat een tilbury is? Ik moest het opzoeken: een licht rijtuigje met twee wielen voor twee personen. Even googelen...

Dick Vos
 

• Lees uit dit nummer: 'Dominee in spe' van Marleen Blootens

Lees verder »